Η ελληνική εθνική πολιτική, το τελευταίο αιώνα και περισσότερο, κινήθηκε μεταξύ της «φτωχής πλην τίμιας Ελλάδος» και της «Μεγάλης Ιδέας». Πάνω σε αυτές τις ιδέες οικοδομήθηκαν πολιτικά, οικονομικά και εκδοτικά τζάκια. Ο ρόλος τους λίγο ταίριαζε προς τα δημοκρατικά ιδεώδη των αρχαίων προγόνων μας και ιδιαίτερα αυτά της Αθήνας. Όταν το 2000 η Ελλάδα εντάχθηκε στο ευρώ όλοι πίστεψαν ότι επρόκειτο απλά περί ενός οικονομικού γεγονότος. Με γρήγορη ταχύτητα οι παραπάνω ηγέτες μετέτρεψαν τις 100 δραχμές σε 100 ευρώ και με την συνεχή άντληση χρημάτων από δάνεια, πολλοί γλέντησαν πολύ τα τελευταία 10 χρόνια. Όλα τα γλέντια όμως τελειώνουν κάποτε και η ώρα της περισυλλογής ας ελπίσουμε ότι δεν θα γίνει ώρα της προσευχής. Όσο για τα τζάκια η παγκόσμια οικολογική συνείδηση δεν επιτρέπει πλέον το κόψιμο άλλων δέντρων…
Greek politics in the last 100 years and more based their policy on the ideas of "Poor but Ηonest Greece" and the "Great Idea of Expansion". Built on these two ideas political, economic and editorial leaders built their own “fireplaces”. Their role had little to do with the democratic ideals of our ancient ancestors especially that of ancient Athens. When in 2000 Greece joined the euro we all thought it was just an economic event. With fast steps all the above leaders equated 100 Greek Drachmas to 100 euro. Life became joyful by continuous pumping money from loans last 10 years. All celebrations finishes sooner or later. Let’s hope time of collection will not be replaced by time of prayers. Regarding the old “fireplaces” modern global ecological conscience fortunately will not allow cutting of any more trees ...
