Μπορεί η Ελλάδα να ζει με όσα έχει; Αυτό θα είναι το κυρίαρχο ερώτημα για τα επόμενα χρόνια για τους έλληνες και κυρίως για όσο καιρό ακόμα δεν αποφασίζουμε να παράγουμε εξαγώγιμα προϊόντα και υπηρεσίες. Μία χώρα που έμαθε όμως να ζει με το υπερκαταναλωτικό μοντέλο πως θα περιοριστεί στα υπάρχοντα; Επιχειρήσεις, Δημόσιο, βιομηχανίες, τράπεζες, μέσα ενημέρωσης, πολιτικά κόμματα και γενικά όλοι οι έλληνες έμαθαν να ζουν με δανεικά. Δημόσιο και ιδιωτικό χρέος είναι ανυπολόγιστο για ένα λαό των 10 εκατ. κατοίκων με φθίνουσα πορεία. Δυστυχώς από ότι φάνηκε τα τελευταία δύο χρόνια δεν θέλουμε να αλλάξουμε κι αυτό δεν μπορεί παρά να καθυστερήσει την όποια ανάταση, εγκυμονώντας πάντα φυσικά τον κίνδυνο του άκρατου και φθηνού εθνικισμού, που μαθηματικά και σύντομα θα οδηγήσει στην εθνική καταστροφή της Ελλάδας…
Can Greece live with what it produces? This will be the dominant question in the coming years for Greeks and especially as long as we do not decide to produce more exportable products and services. A country that has learned to live with an over-consumption model can be limited to existing goods? Business, Public Services, industries, banks, media, political parties and generally all Greeks learned to live on borrowed money. Public and private debt is enormous for a nation of 10 million people in decline. Unfortunately as it seemed in the last two years we do not want to change our lives and this can only delay any uplift, hiding always the risk of extreme and inexpensive nationalism that will soon lead inevitably to a national disaster in Greece...
