Γύρω από κάθε ηγέτη υπάρχουν πάντα οι άνθρωποι με ιδιοτελή συμφέροντα. Αυτοί προσπαθούν με τέχνη να εξυπηρετούν τα συμφέροντα τους εξασφαλίζοντας την εύνοια του ηγέτη. Σε αυτόν δίνουν αυτό που του αρέσει. Δόξα, χρήμα, πληροφορία ή οτιδήποτε είναι αναγκαίο για να γίνουν αρεστοί. Έτσι λίγο ως πολύ είναι όλοι ευχαριστημένοι. Κάποια στιγμή όμως έρχεται η ώρα που η εξίσωση των συμφερόντων κάθε λαού και των συμφερόντων της αυλής δεν λύνεται. Τότε ο ηγέτης μένει μόνος απέναντι στην κοινωνία και ομολογεί την θέση του. Η αυλή δεν έχει ποτέ πρόβλημα γιατί μετακομίζει στον επόμενο ηγέτη αλλά ο προηγούμενος έρχεται αντιμέτωπος με την ιστορία και μετράται. Αν τον βρει κοντό για τα συμφέροντα του λαού τον απομακρύνει, αν όμως τον βρει πολύ κοντό όπως τον πρωθυπουργό Στέφανο Δραγούμη το 1922 τον εκτελεί…
Around each leader there are always people with selfish interests, the so called “yard”. These people try to serve their interests by securing the favor of the leader. They give to him whatever he likes. Fame, money, information or whatever is necessary to be favored in. In this way everyone is pretty much happy. Eventually, however, the equation of the interests of each nation and the interests of the “yard” comes unsolved. Then the leader is left alone against the society and accepts the position he deserves. The “yard” has never had a problem since it moves to the next leader, but the previous leader encounters with history and measure himself. If he is found short he is sent away but if he is found too short as Prime Minister Stephanos Dragoumis of Greece in 1922 he is been executed ...
