Όλα τα κράτη έχουν και είχαν δύσκολες στιγμές. Πολλά κράτη δοκιμάστηκαν σκληρά από την οικονομική κρίση του 2008 και ακόμα προσπαθούνε να ανακάμψουν. Αν είναι ένα κράτος όμως που δυσανάλογα απασχολεί την παγκόσμια επικαιρότητα επί μήνες τα τελευταία χρόνια είναι η Ελλάδα. Τόσο στο εσωτερικό όσο και στο εξωτερικό κατ’ επέκταση, μόνιμα περιγράφουμε ακόμα και σήμερα την καταστροφή που πρέπει να έρθει, για να αισθανθούμε δικαιωμένοι επιτέλους ότι την προβλέψαμε σωστά και όχι μόνο. Η διαφορά από τα άλλα κράτη όμως είναι ότι ακόμα και τώρα που επιμένουμε να κάνουμε φασαρία και να μην αναδεικνύουμε λύσεις αυτά προχωράνε και μας αφήνουν πίσω. Φυσικά οι λίστες των μεγάλων οφειλετών και οι καταθέσεις στην Ελβετία πρέπει να έρθουν στο φως, αλλά ούτε και αυτό γράφεται πλέον. Οι «νέοι» άνθρωποι λοιπόν θέλουν αισιοδοξία και ελπίδα και όχι μιζέρια και δυστυχώς κανείς δεν φαίνεται ικανός να την δημιουργήσει και να την αναδείξει για να τους κρατήσει στην χώρα τους, παραδίδοντας αυτή φυσικά στους ειδικούς για την εκποίηση της…
All countries have had difficult moments in the past and some still have. A lot of them tried hard to recover from the economic crisis of 2008 and some are still trying. If a country disproportionately employs global news for months over the last years is Greece. It is permanently described both internally and externally afterwards the destruction that must come so as to feel vindicated at last that we had predicted it correctly and some make a good profit. The difference from other countries is that even now that we insist on making noise and not highlight possible solutions the rest world goes ahead and leave us behind. Of course the lists of people that stole money from the State and that of the plenty deposers in Switzerland should come to light but even these are not mentioned any more. The "young" people want optimism and hope and not misery, but unfortunately no one seems able to create and keep them at home, with result handing Greece to the specialists in the sale of it...
