Τότε μετά την μάχη καθίσαμε όλοι να συλλογιστούμε. Είδαμε ξαφνικά ότι είχαμε μάθει αλλιώς. Τόσα και τόσοι άλλάξαν τις τελευταίες ημέρες και ξαφνικά μείναμε γυμνοί με την αλήθεια. Μείναμε με το έλλειμμα, τις διαθρωτικές αλλαγές, την έλλειψη ρευστότητας, την έλλειψη εμπιστοσύνης, την έλλειψη οράματος. Τώρα, λοιπόν, τι να κάνουμε ενωμένοι; Μας ξέχασαν και αυτοί οι Ευρωπαίοι και δεν μας μαλώνουν πια. Ξεμακραίνουν και μας αφήνουν πίσω. Θέλει πολύ τρέξιμο και είμαστε όλοι κουρασμένοι. Θέλει αρετή και τόλμη η Ελευθερία, μα εμείς δεν ζήσαμε ποτέ ελεύθεροι. Πάντα υπήρχε ο άνθρωπος μας. Όλα στο πάρε δώσε και εμείς μείναμε τώρα μόνο με δανεικά. Τι άλλο να δώσουμε τελικά αφού χάσαμε από ό,τι φαίνεται και την ψυχή μας…
«Εάν φιλοτιμούμεθα
να την ξαναποκτήσωμεν
μ' ίδρωτα και με αίμα,
καλόν είναι το καύχημα
της αρχαίας δόξης».
να την ξαναποκτήσωμεν
μ' ίδρωτα και με αίμα,
καλόν είναι το καύχημα
της αρχαίας δόξης».
Ανδρέας Κάλβος
Αfter the battle we all sat down to think. Suddenly we realized that we had not got used to this. Many things and many people had changed in the previous days and we finally found ourselves naked facing the truth. Deficit, structural changes, lack of liquidity, lack of confidence, lack of vision remained unchanged. Now what can we all do? Europeans forgot us and they are not guiding us anymore. They leave us behind going away. It needs a lot of efforts and we're all tired. Freedom needs virtue and boldness and we have not been ever so free. There has always been "our man" to care about us? We always had something to give and take but everything we have now is already borrowed. What else can we really do now as it seems that we have lost actually our souls ...
