Τόσο κοντά τόσο μακριά. Από μικροί ακούγαμε λέξεις όπως λιτότητα, αλλαγή σύγκλιση, επανίδρυση, επανεκκίνηση. Όλοι θέλανε πάντα το καλό της χώρας. Οι εξαγγελίες ακολουθούσαν τα προγράμματα και το ανάποδο μέχρι που δικαίως χρεοκοπήσαμε. Αύριο λοιπόν πάλι τα αγαθά θα είναι ακριβά λόγω έλλειψης ανταγωνισμού, οι επιχειρήσεις λίγες λόγω των κλειστών επαγγελμάτων και των καρτέλ, τα φακελάκια στα νοσοκομεία κυρίαρχα, τα χωράφια γεμάτα παρανόμους μετανάστες, τα καύσιμα χαμένα στο όργιο του λαθρεμπορίου, οι δίκες των λίγων συλληφθέντων παρανομούντων από αναβολή στην αναβολή με το αζημίωτο και οι πολιτικοί σταθεροί στις τηλεοπτικές κοκορομαχίες. Συνεπώς τα λόγια από την πράξη απέχουν πολύ. Σίγουρα η αποφασιστικότητα δεν είναι το χαρακτηριστικό της φυλής μας εν αντιθέσει με τον ενθουσιασμό...
So close so far. Growing up we heard words like simplicity, change convergence, re-invention and restart. Everyone Greek leader always wanted the good of the country. The announcement followed the programs and vice versa until we fairly bankrupted. Tomorrow again the goods will be expensive due to lack of competition, few companies will exist due to the close markets and the cartels, black money will still sovereign in the hospitals, fields will be full of illegal immigrants, fuel will be lost in the orgy of smuggling, trials of a few offenders arrested will go by postponement to postponement with the right amount and politicians will enjoy TV disputing. Words from actions were always something different in Greece. Certainly the determination is not a characteristic of our race contrary to excitement ...
