Μέρες τώρα όλοι οι Έλληνες παρακολουθούν τη σύγκρουση των συμφερόντων που γιγαντώθηκαν από τη γενιά του Πολυτεχνείου, η οποία κάποτε ξεκίνησε να αλλάξει την Ελλάδα με τόσες υποσχέσεις. Όλοι ξέρουν τη σωστή λύση αλλά δεν μπορούν ή δεν θέλουν να τη δώσουν. Αντ’ αυτού η μάχη οχυρών συνεχίζεται και ο εχθρός δεν αφήνει κανένα μετερίζι. Αντιστέκεται λυσσαλέα μέχρι και το τελευταίο εκατοστόμετρο του πεδίου της μάχης, αδιαφορώντας για τις συνέπειες στον άμαχο πληθυσμό. Το λυπηρό βέβαια είναι ότι ο κυρίαρχος λαός που θα πρέπει να πληρώσει τα σπασμένα για πολλά χρόνια και σε κάθε περίπτωση στο μέλλον, δεν ερωτάται, δεν συμμετέχει και δεν συνεισφέρει. Το σίγουρο είναι πως κάποιοι κάτι περιμένουν να γίνει έξω από τη χώρα, προτού παραδώσουν και το τελευταίο οχυρό.
Greeks are watching the last days wondering a clash of huge interests which were created the last 40 years. The so called “1974 Generation” started then to change Greece with doubt results as it seems. Everyone knows now the right solution, but no one wants or can give it. Instead, the battle of forts continues and the enemy fights hard. It fiercely resist to the last centimeter of the battlefield, regardless of the consequences on the civilian population. The sad thing of course is that the sovereign Greek people who will pay the bill for many years in the future in anyway, does not participate and does not contribute to anything. The truth is that someone is waiting something to be done probably abroad, before enemy surrender his last fort.
